8 Step Change Model: 8 stappen van het veranderproces volgens John Kotter

Ten behoeve van een verandering in een organisatie succesvol te implementeren heeft prof. J.P Kotter van de Harvard Business School een achttal succesfactoren voor verandering opgesteld.  Kritisch hierbij is dat de acht factoren, ofwel de fasen, in een logische volgorde worden toegepast.Op grond van de door Kotter acht geformuleerde fases kunnen feitelijk drie hoofdfasen worden onderscheiden, namelijk: Bereid de weg voor (unfreeze) Stap 1 & 2 Maak een plan van aanpak en voer he...
Lees verder

Stappenplan voor het ontwerpen van een werkconferentie

Werkconferenties kunnen worden beschouwd als een speelveld waarop deelnemers met elkander aan de slag zijn. Dit kent dus een dimensie van inhoud en tijd. Bij de inhoud staat enerzijds het WAT (de zakelijke aspecten) centraal en anderzijds het WIE (de mensen).Bij de tijd staat logischerwijs enerzijds de toekomst centraal en anderzijds het verleden en heden. Laatstgenoemde verwijst in dit verband naar terugblikken, reflecteren, begrijpen, analyseren en onderzoeken, daar de toekomst gekenmerkt wor...
Lees verder

Vier benaderingen voor het succesvol realiseren van verandering

De Holland Consulting Group (2005) heeft vier krachtige benaderingen uiteengezet voor het succesvol realiseren van verandering. De vier benaderingen betreffen: een elders beproefde oplossing invoeren, een noodzakelijke verandering doorvoeren, een verandering van binnenuit mogelijk maken en een vitaal bedrijfsconcept introduceren. Voorgenoemde benaderingen worden afgewisseld met voorbeelden om zichtbaar te maken voor welke strategie is gekozen voor de verschillende verandervraagstukken. De vier ...
Lees verder

Modellen voor morele discours

Wat betreft de modellen voor de morele discours gaat het hier om stadiumspecifieke criteria. Meer in het algemeen zijn de volgende algemene uitgangspunten van belang bij de keuze van interventies: Interventies dienen bij te dragen aan het realiseren van de gewenste morele situatie. Interventies mogen geen schade toebrengen aan het eigenbelang van de beïnvloeder, zulks in relatie met diens tolerantiegrens en draagkracht (‘do no harm’). Interventies dienen zo min mogelijk schade toe te bren...
Lees verder

Drie methodes bij morele beïnvloeding

Er zijn een aantal methoden te onderscheiden als het gaat om morele beinvloeding, zoals discussie in groep of team (al dan niet met behulp van de dilemmamethode) bevordering van (wederzijdse) empathie door middel van dramatechnieken (zoals rollenspel), bespreken van ervaringen en kritieke incidenten. Dit artikel gaat in op de drie werkwijzen: de dilemmamethode, het rollenspel en het stellen van stadiumspecifieke vragen. Hoewel deze werkwijzen ook bij de lagere stadia van morele ontwikkeling hun...
Lees verder

Argumentatiemodel

In het (morele) argumentatiemodel, dat geassocieerd wordt met de postcon­ventio­nele stadia, wordt gekenschetst door 'rational delibera­tion', vindt een rationele argumenten­uit­wisseling plaats over vragen als: welke waarden zijn nastrevenswaard en welke normen verdienen geldingskracht? In het argumentatiemodel komt 'het morele gezichts­punt' het best aan zijn trekken doordat geen beroep wordt gedaan op absolute dogma's of autoriteiten om tot komen tot morele conclusies. In plaats daarvan wordt...
Lees verder

Scenaristmodel

Dit model probeert zowel de indoctrinatieverwijten van het waardenoverdrachtsmodel als het relativismeverwijt van het verhelderingsmodel te vermijden. Het is overigens de vraag of dat in alle opzichten lukt. In het gesprek over morele problemen en hun oplossing wordt geprobeerd aan de gesprekspartner een aantal 'possible courses of action' voor te leggen, en daarvan de voors en tegens uit te leggen, met als enig oogmerk dat de gesprekspartner op basis van deze overwegingen een beredeneerde keuze...
Lees verder

Verhelderingsmodel

Bij het conventioneel niveau past het verhelderingsmodel. In dit model worden niet zozeer de waarden en normen overgedra­gen. Veel meer worden volgens de werkwijzen die passen bij dit model, mensen begeleid bij de uitleg van wat zich als moreel betekenisvol aandient, bij de bewustwording, het te voorschijn halen en expliciet maken van betekenissen van reeds in henzelf aanwezige morele inhouden en het stimuleren tot de verwoording van die morele inhouden en betekenissen. Uitgangspunt is dat een m...
Lees verder

Conditioneringsmodel

Een met de pre-conventionele stadia geassocieerde beïnvloedingswijze is conditionering. Gewenst gedrag en gewenste houdingen, argumentaties en motivaties worden beloond, ongewenste ontmoedigd, negatief gewaardeerd en uiteindelijk bestraft. Conditionering kan op allerlei manieren plaatsvinden: door goed- of afkeurende woorden, maar ook door materiële sancties (wel of geen beloningen, of straffen). In arbeidsorganisaties kan men aldus met sancties van allerlei aard werken (al dan niet geformali...
Lees verder

Overdrachtsmodel

Eveneens aan pre-conventionele stadia gekoppelde beinvloedingswijze is het overdrachtsmodel. Was conditionering nog gericht op horizontale ontwikkeling in de zin van versteviging van een bepaalde stijl van moreel redeneren, bij overdracht van morele inhouden aan mensen die op een pre-conventioneel niveau van moreel redeneren functioneren, is het heel nadrukkelijk de bedoeling het individu te beïnvloeden in de richting van het conventionele niveau van moreel redeneren door morele inhouden over te...
Lees verder